Zoals ik eerder al schreef, eet ik graag en vaak bonen. Omdat bonen in blik zwaar zijn om van de supermarkt mee naar huis te slepen en omdat er (soms?) bpa in blikjes wordt gebruikt, zijn we op een gegeven moment overgestapt naar gedroogde bonen. Ik eet het liefst dingen waar geen landbouwgif op zit, dus kies ik in de winkel voor gedroogde biologische peulvruchten. Die zijn te koop bij o.a. Ekoplaza. Helaas zijn deze verpakt in... plastic. Daarom ga ik nu af en toe op woensdag naar de biologische markt in Den Haag. Daar kun je losse peulvruchten kopen.
Ik neem altijd zelf een boodschappentas en, indien nodig, zakjes voor de producten mee. Eerst nam ik vaak een voorraadpot mee. Dat vond ik wat zwaar en onhandig als je veel boodschappen hebt, dus heb ik twee Re-Sacks aangeschaft die ik laat vullen. Ik krijg vaak positief commentaar op die zakken. Zo ook vandaag: "Wat een mooi materiaal zeg!", zei de marktkoopman. Twee Re-Sacks zijn te weinig voor mij, omdat ik vaak in een keer een hele voorraad bonen (en havervlokken) koop. Daarom ga ik nog een paar Re-Sacks kopen. Dan kan ik binnenkort ook vriendelijk bedanken voor de papieren zakjes van de markt.
De marktoogst van vandaag: 1 kg havervlokken, 1 kg rode linzen, 1/2 kg kleine witte bonen, 1 kg kleine zwarte bonen, 1/2 kg kikkererwten. Totaal: €17,10. De pastinaak en paprika kostten €2,40 en €1,45. Een kilo gedroogde bonen wordt vaak ongeveer 2 kg gekookte bonen. Daar kan ik als grote eter zeker 8 keer van eten. Dus met deze voorraad bonen kan ik minstens 16 maaltijden maken en dan heb ik de linzen niet meegerekend. Peulvruchten -zelfs luxe, plasticvrije, biologische van de markt- zijn dus ook economisch gezien een heel goede eiwitbron.
